Je moet het nu zeggen. Je voelt je adem stokken in je keel, je vingers tintelen en je ogen branden. Je voelt de stoom uit je oren komen. Zeg het. Zeg het nu! Maar wat? Je weet alleen dat je niet wilt wat de ander van je wil. Je bent pislink op jezelf, omdat je het niet wilt en dat niet zegt. Maar wat je wél wilt, weet je ook niet. Dan hoor je uit je eigen mond: “Is goed hoor, dan doet we dat”.
In verbijstering en boosheid kijk je naar jezelf. Waarom doe je dit nou? Waarom zeg je niet gewoon eens wat je wilt?

Angst om iets te willen

Iedereen gaat er gemakshalve vanuit dat je weet wat je wilt. Maar wat als je het niet weet? Het maakt je al bang om na te denken over wat je wilt. Je bent bang dat het niet klopt, voor wat de ander ervan vindt of dat je de ander teleurstelt.

Niemand wil alleen staan. De meeste mensen kiezen wat anderen ook kiezen. Als je in Amsterdam woont en iedereen houdt van Ajax, dan is het not done te zeggen dat je van Feyenoord houdt. Dus kies je voor Ajax. Als je dit lang genoeg volhoudt, weet je eigenlijk ook niet meer waarom je ooit fan was van Feyenoord. Zo trek jij jezelf voortdurend in een soort mist, omdat je niet bij jezelf blijft. Je neemt de mening over van de ander en doet alsof het jouw mening is.

Jouw leven als een toneelstuk

Niet weten wat je wilt voelt alsof je in de coulissen staat in je eigen toneelstuk. Je kijkt toe hoe anderen jouw leven bepalen. Maar je hoort eigenlijk de regisseur te zijn in je toneelstuk.

De betweters

Zonder regisseur wordt je toneelstuk een chaos. Er staan altijd medespelers op die alles beter weten en die jou vertellen hoe het moet. Hierdoor verdwijnt de rode draad van je verhaal. Je verhaal slingert van links naar rechts of je het daar nou mee eens bent of niet.

De ander bepaalt en aangezien jij geen regie neemt, laat je het allemaal gebeuren. Je wordt hier niet gelukkig van. Het wordt ook steeds moeilijker om te zeggen wat je wel wilt. Je hebt de ander zoveel macht gegeven, dat je wel heel sterk in je schoenen moet staan om de betweters te overschreeuwen. Dus schik je voor zoveelste keer weer in en speel je in een toneelstuk dat niet het jouwe is.

Jezelf verstoppen in aandacht voor de ander

Ik had hier lang een geniale oplossing voor: ik eiste mijn rol van regisseur niet op. Ik probeerde de chaos op het toneel van mijn leven ook niet op te ruimen. Dat kon ik toch niet overzien. Ik ontdekte al vrij jong dat mensen het fijn vinden als je in hen geïnteresseerd bent; als je aandacht geeft aan de ander. Als je je nieuwsgierig opstelt, gebeuren er verschillende dingen.

Aangezien ik de ander liet praten, leek het alsof ik in contact kon blijven. Een echte en gelijkwaardige verbinding voelde ik echter niet. De chaos op het toneel van mijn leven kon ik verstoppen en het ging niet meer over mij, maar over de ander. Bovendien hoefde ik geen conflict aan te gaan over dat de ander mijn toneelstuk overnam. Gaf niet. Ik wist toch niet wat ik wilde. Ik wist niet hoe ik moest leven, daarom beperkte ik me tot overleven.

Het leven weggeven

Ik kwam er ver mee: ik had geen conflict, anderen vonden mij aardig en ze wezen mij niet af. Maar de prijs die ik betaalde was torenhoog. Toen ik dit meer en meer ging inzien, kwam de woede werkelijk mijn oren uit. Ik had mijn leven weggegeven aan tientallen anderen. Mijn enige leven gaf ik zomaar weg.

Leiderschap nemen

Geef jij je leven weg? Of blijf je staan voor wie jij bent? Of je nou wel of niet weet wat je wilt, ontdek de regisseur in jezelf. Een regisseur is de leider. Zij bepaalt het toneelstuk en de tekst, ze kiest de acteurs, verdeelt de rollen en als iemand niet functioneert, schopt ze hem van het podium af.

Wat zou er gebeuren als jij de regie neemt over je leven? Het betekent dat je gaat staan voor wie je bent en ophoudt jezelf weg te drukken. Dat je voor je mening uitkomt en duidelijk bent in wat je wel of niet wilt.

Leiderschap nemen over je leven betekent dat je de touwtjes in eigen handen neemt. Dat je jouw leven niet laat leiden door angst, maar door vertrouwen.

Van kleinheid naar zichtbaarheid. Van binnen naar buiten, uit je comfortzone. Daar zit de echte ervaring van leiderschap. Pas dan kunnen je talenten zich ontwikkelen en stap je uit de mist van angst. Dan is kiezen niet zo moeilijk, want je kiest dan voor jouw leven.

Tips

Hoe doe je dat? Ik geef je hieronder drie oefeningen.

1. Wat wil je?

Vraag jezelf regelmatig ‘Wat wil ik?’ Begin klein. Waarschijnlijk merk je dat je snel geneigd bent te kiezen wat de ander ook kiest. Het is een kwestie van oefenen en uitproberen. Langzaam wordt het makkelijker en zul je je steeds meer bewust worden van wat je wilt.

2. Wie is de regisseur in jouw toneelstuk?

Kun je zien wie de regisseur is in jouw toneelstuk? Is dat je schoonmoeder? Je werkgever? Of altijd die boze stem in jou, die de hele dag commentaar levert op alles wat je doet? Je hoeft hem alleen maar te zien, dat is al een grote stap. Erover nadenken brengt je bij je eigen leiderschap, omdat dat de eerste stap is om ermee aan de slag te gaan.

3. Bereid voor wat je wilt.

Als jij als acteur je tekst niet kent, wordt het een rommeltje en ga je klakkeloos improviseren. Goed improviseren is moeilijk. Daar is veel ervaring en zelfvertrouwen voor nodig. Bereid goed voor om te zeggen wat je wilt. Zet het op papier, oefen voor de spiegel of zeg het regelmatig hardop. Hiermee oefen je jouw rol. Als je dan eenmaal op de planken staat van je leven, sta je niet te stotteren als een onzekere acteur. Mensen kunnen dan niet meer om je heen. En dat is terecht, want het is jouw leven.

Kies-wie-je-Bent-sessie

Ik help je om te kiezen voor jezelf. Verlang je ernaar je troep op te ruimen? Kun je dat in je eentje? Ik kon het niet en ik vond mensen die mij stap voor stap begeleidden. Mijn binnenkant werd zichtbaar en samen ruimden we alle troep op die mijn kracht in de weg lag. Nu ben ik klaar om jou te helpen.

Ben je nieuwsgierigheid naar je binnenkant?

Boek dan nu een gratis Kies-wie-je-Bent-sessie.

We onderzoeken samen welke stappen je nodig hebt om te kiezen voor je binnenkant.